Przemyslowa produkcja wykladzi dywanowych obejmuje trzy kluczowe etapy klejenia, kazdy wymagajacy innego typu kleju i parametrow nanoszenia.
Pierwotne mocowanie runa (utrwalanie po taftingu). Po przetloczeniu nitki plynu przez pierwotna osnowe (polipropylenowa wloknina lub juty) petle runa nalezy zakotwic od spodu, aby zapobiec wyciaganiu. Tradycyjnie stosowano tu lateks nanoszony metoda polewania i suszony w piecu tunelowym w temperaturze 120-160 stopni C przez 3-8 minut. Klej topliwy pozwala wykonac te sama operacje w ciagu 5-15 sekund: stopiona masa jest nanoszona od strony spodniej szczelina lub glowica walcowa przy poswie tkaniny z predkoscia 8-18 m/min. Oszczednosc energii w porownaniu z technologia lateksowa wynosi 30-45% na metr biezacy.
Laminowanie wtornej podkladki. Do pierwotnej osnowy z naniesionyn klejem dociskana jest wtorna podkladka – filc, wloknina geotekstylna lub spieniony poliuretan. Klej stanowi warstwe wiazaca miedzy dwoma roznorodnymi materialami. Zuzycie kleju jest tu najwyzsze: 25-80 g/m² w zaleznosci od gestosci podkladki i wymagan co do sily rozwarstwiania.
Termiczne mocowanie tasmy krawedziowej i obrysowania. Konce rolki dywanu i plytek dywanowych chroni sie przed strzepnieniem przez naklejenie tasmy obrysowania lub profilu termokurczliwego. Klej topliwy naklada sie punktowo lub walkiem, zapewniajac szerokosc spoiny 12-20 mm. Wytrzymalosc spoiny na oderwanie wynosi nie mniej niz 8 N/cm.
Baza polimerowa kleju: EVA, SBS i PA dla roznych klas wykladzi
Dobor typu kleju topliwego determinuje klasa dywanu, jego przeznaczenie i wymagania trwalosci.
Kleje EVA – standardowy wybor dla budzetowych dywanow komercyjnych (biura, hale handlowe klasy ekonomicznej). Temperatura nanoszenia: 140-170 stopni C. Lepkosc w temperaturze 160 stopni C: 3000-8000 mPa-s. Sila zakotwienia petli runa: 10-14 N/petle. Wadliwosc: przy dlugim oddzialywaniu wilgoci (powyzej 72 godzin) mozliwe obnizenie adhezji o 20-30%.
Blok-kopolimery SBS i SEBS stosowane sa w produkcji dywanow wysokiej klasy: hotele, lotniska, salony statki. Wysoka elastycznosc spoiny (wydluzenie wzgledne do 600%) zapewnia zachowanie polaczenia przy ukladaniu na powierzchniach krzywoliniowych i odksztalceniach cieplnych. Lepkosc w temperaturze 180 stopni C: 5000-15000 mPa-s. Zakres temperatury eksploatacji: -30…+100 stopni C.
Kleje PA (poliamidowe) sa poszukiwane dla plytek dywanowych o wymaganiach odpornosci na wilgoc – na przyklad dla pomieszczen z mokrym sprzataniem lub przestrzeni zewnetrznych pod zadaszeniem. Odpornosc na wode po 168 godzinach zanurzenia w temperaturze +23 stopni C: zachowanie co najmniej 85% poczatkowej wytrzymalosci spoiny. Temperatura nanoszenia: 180-220 stopni C.
Parametry technologiczne i wymagania wobec linii produkcyjnych
Dywanowe linie produkcyjne pracuja nieprzerwanie przy szerokosci roboczej tkaniny 2,0-5,4 m. Stawia to ostre wymagania wobec rowniomiernosci nanoszenia kleju na calej szerokosci – odchylenie zuzycia miedzy strefami nie powinno przekraczac +/-5%.
Typowe parametry procesu:
- Temperatura topialnika: 140-200 stopni C
- Cisnienie podawania: 2-6 bar
- Lepkosc robocza: 3000-12000 mPa-s
- Zuzycie kleju: 15-80 g/m²
- Predkosc linii: 5-18 m/min
- Czas otwarty: 8-25 sek
Do rownomiernego nanoszenia na szerokim plycie stosuje sie szczelinowe glowice klejowe dlugosci 2,1-5,5 m z sekcyjnym sterowaniem temperatura. Kazda sekcja o szerokosci 150-200 mm jest regulowana niezaleznie, co pozwala skompensowac nierownosc nagrzewania ze wzgledu na straty ciepla na krawedzach glowicy.
Normy europejskie i klasyfikacja ogniowa wykladzi
Wykladziny dywanowe dostepne na rynku europejskim musza spelniac wymagania norm dotyczacych zachowania ogniowego, emisji substancji lotnych i trwalosci uzytkowej.
EN ISO 9239-1 (odpornosc ogniowa poziomych powierzchni podlogowych) oraz EN 13501-1 (klasyfikacja ogniowa wyrobow budowlanych) klasyfikuja wykladdziny od klasy Efl do Bfl-s1. Kleje topliwe na bazie EVA nalezy do grupy Efl-Dfl, co jest dopuszczalne w standardowych budynkach. Do obiektow uzytecznosci publicznej (szpitale, lotniska, hotele) wymagana jest klasa minimum Cfl-s1, ktora osiagaja recepty PO lub PA z dodatkami antypirenowymi.
Rozporzadzenie (UE) nr 305/2011 (CPR) wymaga deklaracji wlasciwosci uzytkowych wlacznie z parametrami ogniowymi, co dotyczy rowniez kleju jako skladnika systemu podlogowego.
EN 14041 (wlasciwosci uzytkowe wykladzin podlogowych) normuje emisje lotnych zwiazkow organicznych (VOC). Kleje termoplastyczne na bazie PO i PA charakteryzuja sie emisja LZO na poziomie 50-150 µg/m³, co jest znacznie ponizej progow okreslonych w eko-etykiecie FloorScore i wymogow certyfikatu GREENGUARD Gold.
W sprawie doboru optymalnej receptury kleju topliwego do Panstwa linii produkcyjnej, obliczen zuzycia i otrzymania bezplatnych probekek technicznych – zapraszamy do kontaktu ze specjalistami Novacompany.